Poems in the Original Language
The Holy Martyrs of the New Covenant
To all charitably inclined Anabaptists and non
resistant Christians:
R e c h t s i n n i g e! die Christum hebt beleden
Te volgen in een ware ootmoedigheydt;
En die ter noodt den kruys bergh wilt betreden,
Die vol en dicht van scherpe doornen leydt;
Vertoeft, en siet nu, in does jammer blaren,
Wat ach, een wee, een weerloos Christen naeckt
Wanneer sijn ziel met Christo soeckt to paren
En, door't geloof, na 't eeuwigh even haeclzt.
Al siet gy a geloofs genooten swerven,
Om Christi naem, met kommer, angst en pijn,
b'erlaten van haer huysgesin, en even,
En dolen, in een woest landt, en woestijn,
En waer sy zijn, als vluchtelingen, woonen:
Dewijl men haer een vast verblijf ontseydt.
En vyer en swaerdt en galgh en radt gaet toonen,
Met grimrlaigheydt tot hare doodt bereydt;
Laet daerom niet a vyer'ge liefd' verkoelen,
Al waeyt den Noorden windt,* van kruys en smaedt,
Maer scherper wilt na 't faligh even doelen,
En op gebeen a ziel tot Godt verlaet:
Want als de rose en lelye** in de doornen
Opwassen, en also ontcingelt staen;
Soo Christi Kerek, en lieve uytverkoornen,
Met druck en angst, rock somtijdts zinn belaen.
Maer of al schoon, 't welck wonder schijnt, een moeder
Het eenigh kindt, van haer gebaerdt, vergat;
So blijft nochtans de Heer ons ziel behoeder
In eeuwighcydt, ons kroone, eer en schat.
De waerdigheydt van alles dat ntagh blijcken,
En 't beste dat een mensch op aerden heeft;
Sachtmoedige! is geensins to gehjcken
By d' heerlijckheydt *** van die hier deughtsaem leef t.
Self Godes Soon, sijas Vaders wel behagen,
Die al 't geschep:n eygendont geniet;
Heeft, in veel smaedt, een doorne kroon gedragen,
En van sijn volck onlijdelijck verdriet;
Die heeft a voor gegaen, en veel geleden,
la den het kruys de seer vervloeckte doodt,
Wilt hem dan op den Martel wegh na treden,
En achten niet het lijden, druck, en noodt.
Want als gy hebt des werelts smaedt, en schanden,
En sonden drift, verwonnen heldelijck;
Dan suit gy in het saligh even landen,
En wesen by Godts Heiden meldelijck:****
Wanneer haer Godt, met sael'ge glory meyen,
En eeuw'ge vreught, en rijckdom, eer, en prael,
Sal in 't Palleys der Heem'len binnen leyen,
En wesen self haer loon, en bly onthael:
Om dat sy t'saem de werelt niet en achten,
En haer geloof bezegelden met bloedt:
Een grondt, en steun, daer op gy meught verwachten
Het Koningrijck vol eeuwigh blijvend goedt.
Daerom, o Heer! leer! ons ons does besinnen,
Door middel van het Nieuw' herbondt, a Woordt;
Dat wy a doch tot aen de doodt beminnen,
En 's werelts korte vreught ons niet bekoordt;
Want eeuwigh is soo tang! ja is onendigh!
En valt to bang, voor die gy uyt den Throon
Van a genade stoot. hersterckt anwendigh
Het Christ geloof, en zijt ons Schildt, en Loon.
----
----
Behoedt rock voor ziel schadelijcke tijden
D'Hooghmogende van 't Vrye Nederlandt;
Die 't Helsch geblaeck en weerloos Christen ddjden
Nie 't dulden, reyckt altijdt a vrede hands:
Op dat wy doch, als ware Christen rancken,
Hier onder haer Gebiedt, seer vryelijck,
U met veel vrucht, en vollen wisdom dancken,
Tot glory van a Hemelsch Koningrijck.
Non est mortale quod opto.
___________________________